w ,

Zalecana dieta na łojotokowe zapalenie skóry. Czego unikać?

Nawracające objawy łojotokowego zapalenia skóry to krępujący i uporczywy problem osób z tym schorzeniem. Właściwa, zdrowa dieta to skuteczny sposób na nadmiar łoju, łuszczące, zapalne zmiany skórne. Sprawdź jaką dietę stosować przy łojotokowym zapaleniu skóry – co warto jeść, a czego unikać gdy dotknęła Cię ta choroba.

Łojotokowe zapalenie skóry to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry o wieloczynnikowej etiologii. Charakteryzuje się nadmierną produkcją sebum, rumieniem, łuszczącymi się zmianami skórnymi, które miejscami mogą przybierać żółtą barwę. Objawom skórnym często towarzyszy świąd i pieczenie. Szczególne znaczenie w profilaktyce i leczeniu łojotokowego zapalenia skóry ma dieta.

Łojotokowe zapalenie skóry – przyczyny

Choroba objawia się rumieniem skóry z towarzyszącym złuszczaniem się naskórka. Pojawiają się tłuste, żółte łuski; czasem obserwuje się również tworzenie strupów. Skóra błyszczy się, swędzi i piecze. W pierwszej kolejności zmiany pojawiają się w obrębie owłosionej skóry głowy, a następnie w obrębie skóry twarzy (wzdłuż linii włosów, w okolicach brwi, za uszami, w fałdach nosowo-wargowych). Łuszczące się zmiany skórne mogą również pojawiać się wzdłuż linii kręgosłupa, pomiędzy łopatkami oraz w rejonie mostka (dekolt). Zdarza się zapalenie brzegów powiek. W zaawansowanym stadium choroby może dojść do wypadania włosów.

Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) może być związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu odpornościowego. Choroba ta często występuje u osób z obniżoną odpornością. Na jej wpływ mają również zaburzenia hormonalne i nieprawidłowy poziom hormonów, zwłaszcza androgenów w organizmie. Część specjalistów uważa, że przyczyną łojotokowego zapalenia skóry jest wzmożona aktywność gruczołów łojowych oraz nieprawidłowy skład łoju przez nie produkowanego. Uważa się, iż za rozwój oraz zaostrzenie objawów chorobowych odpowiedzialne są również inne czynniki takie jak: nieodpowiednia dieta, brak ekspozycji na światło, alkohol i inne używki, przewlekły stres, brak higieny osobistej oraz zanieczyszczenie środowiska.

W trakcie przebiegu choroby stwierdza się na skórze nadmierną aktywność grzybów – drożdżaków z grupy Malassezia. Gwałtowna kolonizacja skóry głowy przez te grzyby jest możliwa dzięki dużej ilości łoju. Wtedy grzyb ten rozwija się, szybko rośnie, a jego właściwości zapalne, toksyczne i immunogenne są jednym z czynników rozwoju ŁZS. Warto pamiętać, iż największe nasilenie dolegliwości związanych z łojotokowym zapaleniem skóry występuje jesienią i zimą. Choroba może dotknąć także niemowlęta, u których atakuje owłosioną skórę głowy (ciemieniucha) bądź okolicę pieluszkową.

Łojotokowe zapalenie skóry – dieta

Odpowiednia dieta wprowadzająca w życie zasady zdrowego odżywiania stanowi ważny element wspierający proces leczenia łojotokowego zapalenia skóry. Zalecane jest jedzenie mięsa drobiowego, cielęciny, wołowiny, jagnięciny, chudej wieprzowiny i ryb – najlepiej ugotowanych lub upieczonych. Mięso można gotować, dusić lub piec, nie zaleca się peklowania. Bardzo dobrym dodatkiem do mięs będą kasze (zwłaszcza gryczana). Istotnym elementem diety są owoce i warzywa bogate w witaminy i minerały oraz antyoksydanty (np. owoce jagodowe: aronia, czarna jagoda, żurawina, jeżyna oraz warzywa: brokuł, burak, jarmuż, pomidory, czosnek). Spożywamy je na surowo lub gotujemy na parze. U osób z ŁZS powinno unikać się warzyw z wysoką zawartością skrobi, czyli na przykład ziemniaków. Należy pamiętać również o piciu niegazowanej wody mineralnej (minimum 1,5l dziennie) oraz naparów ziołowych – szałwii, rumianku i pokrzywy. Do diety należy włączyć różnego rodzaju pestki, orzechy i nasiona.

Jaką dietę stosować przy łojotokowym zapaleniu skóry – zalecenia

Dieta bogata w odpowiednie witaminy i makroelementy oraz nienasycone kwasy tłuszczowe jest skutecznym orężem w walce z chorobą. Objawy łojotokowego zapalenia skóry związane są m.in. z niedoborami witamin z grupy B oraz cynku. Dlatego też optymalna dieta przy łojotoku powinna uwzględniać obecność w codziennym żywieniu produktów bogatych w te związki. Witaminy z grupy B znajdziemy m.in. w kaszy gryczanej, orzechach, roślinach strączkowych, jajach, produktach pełnoziarnistych, chudym mięsie, rybach i drożdżach. Produkty szczególnie bogate w cynk to małże i ostrygi. Poza tym znaczna ilość tego pierwiastka znajduje się w wątrobie cielęcej, pestkach dyni i kakao. Do innych produktów zawierających cynk, choć w nieco mniejszych ilościach należą: wątroba wieprzowa, pieczeń wołowa, nasiona fasoli, kasza gryczana, migdały, płatki owsiane, słonecznik, chleb żytni razowy, gorzka czekolada, sardynki w puszce i zielony groszek.

Wiemy, że nienasycone kwasy tłuszczowe omega-6: kwas linolenowy (LA) i kwas gamma-linolenowy (GLA) poprawiają stan skóry, stymulują jej regenerację i przyspieszają gojenie się zmian skórnych, dlatego też są bardzo ważne dla osób z ŁZS. Kwas gamma-linolenowy występuje w dużych ilościach m.in. w roślinnych olejach z nasion: ogórecznika, wiesiołka, czarnej porzeczki. Kwas linolenowy z kolei w oleju rzepakowym, lnianym, orzechach włoskich i tłustych rybach morskich (np. łosoś, makrela, śledź).

Czego nie jeść przy łojotokowym zapaleniu skóry?

Pacjentom z łojotokowym zapaleniem skóry zaleca się unikanie w diecie produktów wysokoprzetworzonych, dań typu fast food i instant, które zawierają znaczną ilość konserwantów, barwników, soli i ulepszaczy (tzw. składniki E) mogących zaostrzać objawy choroby.

Cukier a łojotokowe zapalenie skóry

Kolejnym bardzo ważnym elementem na liście – czego nie jeść przy ŁZS – jest cukier. Dieta bogata w ten składnik negatywnie wpływa na stan naszej skóry. Nadmiar cukru przyczynia się do nasilenia stanów zapalnych na skórze, osłabia i niszczy strukturę skóry, powoduje powstawanie zaskórników, wyprysków, innych wykwitów skórnych i zmarszczek. Może również zaburzać aktywność niektórych hormonów i enzymów, co skutkuje m.in. nadmierną aktywnością gruczołów łojowych. Dlatego też tak ważne jest wyeliminowanie z diety cukru, zwłaszcza cukrów prostych i produktów, które go zawierają (m.in. słodkie napoje i soki, ciasta, jogurty, ciastka, batony, czekolady mleczne, białe, miód, dżemy, syrop klonowy, owoce w nadmiarze itp.).

W diecie przy ŁZS należy odstawić również alkohol, ostre przyprawy, gotowe sosy, wędzone wędliny i pleśniowe sery. Ponadto spożywanie białego pieczywa, oczyszczonego ryżu, kawy, herbaty, dużych ilości soli, glutaminianu sodu, słonych przekąsek, jak chipsy, paluszki, orzeszki solone oraz przetworów mlecznych również może powodować rozwój czy zaostrzenie symptomów łojotokowego zapalenia skóry.

Zalecana dieta na łojotokowe zapalenie skóry. Czego unikać?
Ocena: 4.1 Oddane głosy: 15

Źródła:

[1] Bojarowicz H., Woźniak B., Wielonienasycone kwasy tłuszczowe oraz ich wpływ na skórę. Problemy Higieny i Epidemiologii 2008, 89(4), 471-475.
[2] Brzezińska – Wcisło L., Wcisło – Dziadecka D., Lis – Święty A., Trzmiel D., Łupież i łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy – patogeneza, obraz kliniczny oraz aspekty terapeutyczne. Postępy Dermatologii i Alergologii 2007, XXIV, 2, 59-64.
[3] https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/seborrheic-dermatitis#causes
[4] Kunachowicz H., Nadolna I., Iwanow K., Przygoda B., Tabele składu wartości odżywczej żywności, PZWL, Warszawa, 2005.
[5]Kunachowicz H., Nadolna I., Iwanow K., Przygoda B., Wartość odżywcza wybranych produktów spożywczych i typowych potraw, PZWL, Warszawa, 2012.

Komentarze i opinie

Dodaj komentarz

Dietetyczne przekąski w podróży

Dietetyczne przekąski w podróży. Zdrowe i niskokaloryczne propozycje

Dieta niskopurynowa przy dnie moczanowej

Dieta niskopurynowa w dnie moczanowej – co można, a czego nie wolno jeść?